Nieuws

Welkom Actueel Over ons Puppies Onze honden Info Foto’s Contact Links

De Leonberger

Hoe ziet het ras eruit

Overeenkomstig zijn eigenschappen als vroegere trekhond, is de Leonberger een zeer grote, krachtige, goed gespierde maar vooral ook elegante hond. De Leonberger valt op door de harmonische lichaamsbouw, het rustige karakter en een levendig temperament. De beharing is lang met veel ondervacht. De vachtkleur varieert tot leeuwengeel tot roodbruin, al dan niet met zwarte haarpunten. De voorsnuit (masker) is zwart. Een prachtige goed behaarde staart maakt het geheel af. De doorsnee schofthoogte bij de reuen is ca. 78 cm, bij de teven ca. 70 cm.

Het karakter

De Leonberger is leergierig en intelligent. De Leonberger wordt geroemd om zijn kindvriendelijk karakter. Een echte familiehond die overal mee naartoe genomen kan worden. Waakzaam, vriendelijk, nieuwschierig, maar beslist geen doetje. Rustig in huis, buiten levendig en speels. Tegenover soortgenoten en andere dieren is hij verdraagzaam, wel haast vanuit een zekere soevereiniteit. De Leonberger is van nature niet angstig of agressief.

De Plus-punten
Een sterk, rustig en evenwichtig karakter. Een bijzonder kindvriendelijk karakter. Een sterke hang naar menselijk gezelschap. Waakzaam, leergierig en intelligent.

De Min-punten
De grootte,de langharige vacht met veel onderwol, het geen twee keer per jaar een sterke rui betekent. Een gezonde eetlust en zijn voorliefde voor water.

Wat verlangt een Leonberger
Dat hij bereid is een consequente behandeling en opvoeding te geven. Geen africhting, maar vorming van het karakter. Dit kan door het volgen van een gehoorzaamheidscursus. Bedenk wel dat een volwassen Leonberger tussen 50 kilo (teven) en 80 kilo (reuen) kan wegen. Voorkom dat de hond met u gaat wandelen, in plaats van andersom.

Dat hij bereid is tot het schenken van aandacht, gezelschap en zorg. De Leonberger verlangt er naar en zal er regelmatig om vragen.

Dat hij bereid is om er, weer of geen weer, op uit te trekken. De Leonberger heeft regelmatig lichaamsbeweging nodig. In de opgroei vaak, maar goed gedoseerd. Later zijn lange wandelingen favoriet.

Dat hij bereid is om de Leonberger in contact te brengen met anderen honden. Door “honds” te communiceren vervreemd hij niet van zijn soortgenoten. Met name in de opgroei periode is dit van groot belang binnen het socialisatie proces. Ook hier heeft een gehoorzaamheidscursus een uitstekende functie.

Dat hij bereid is te accepteren dat in uw woonkamer af en toe zand of een vlok haar ligt.

De geschiedenis van het ras
Het plaatsje Leonberg in de Baden Württemberg streek van Duitsland genoot in de Middeleeuwen binnen geheel Europa bekenheid vanwege zijn hond en- paardenmarkt.

Een schepen van Leonberg, Heinrich Essig genaamd, fokte in de periode rond 1840 op grote schaal Leonbergse honden. Hoewel er geen duideijk omlijnd fokprogramma bestond en vrijwel geen documentatie uit die tijd voorhanden is, mag worden aangenomen dat hij in elk geval om een zwart-witte Newfoundlander teef kruiste met een zogenaamd “BARRY-reu” uit het klooster op de grote St-Bernard in Zwitserland. Later werd daar nog de Pyreneese Berghod in gefokt. Daaruit ontstonden zeer grote honden met overwegend lange witte beharing.

Het uiteindelijke doel van Essig was een hond te fokken die zoveel mogelijk op een leeuw zou gelijken, het dier in het stadswapen van Leonberg.

In 1846 ontstond voor het eerst een beschrijving van het ras, die alle voortreffelijke eigenschappen van de rassen die als uitgangspunt gediend hadden in zich droeg.

Deze rasbeschrijving liet echter nog veel variëteiten toe, hij hield wel in dat vanaf dat moment sprake was van de Leonbergers zoals wij hem thans min of meer kennen. De standaard werd in de loop van de geschiedenis nog diverse keren bijgesteld.

Korte tijd later al werden veel van deze honden uit Leonberg over de hele wereld als statussymbool verkocht. Aan het eind van de 19de eeuw werd in Baden-Württemberg de Leonberger graag op de boerderij gehouden. Hij werd geroemd om zijn werk als waak- en trekhond.

Gedurende beide wereldoorlogen en in de jaren van schaarste erna liep het aantal fokdieren dramatisch terug. Maar het ras herstelde zich en vandaag de dag is de Leonberger een uitstekende gezinshond, die voldoet aan alle eisen die het moderne leven aan hem stelt.

De Leonberger (Leonbergse Hond) is ook bekend uit de geschiedenis. De Oosterijkse Keizerin Elisabeth (Sissi) had er maar liefst zeven (toen nog zilverkleurig) en ook Richard Wagner, Garibaldi en zelfs Koning Leopold 1 der Belgen wist zich de gelukkig bezitter van een Leonberger.